Cechy osoby cierpiącej na anoreksję:
- boi się przybrania na wadze mimo iż jest szczupła,
- nieprawidłowo odbiera swoje ciało, wciąż wydaje się jej, że jest za gruba,
- nie przeraża ją zbyt szybki spadek wagi, cieszy się z tego,
- zanika miesiączka,
- zazwyczaj je w samotności minimalne porcje pożywienia: sucharki, kawałek chleba itp.,
- intensywnie uprawia ćwiczenia,
- często kłamie na temat ilości zjedzonych posiłków,
- najchętniej rozmawia o jedzeniu, kaloriach, dietach itp.
Przyczyny anoreksji.
Przyczyn anoreksji może być bardzo wiele. Zazwyczaj ma ona podłoże w czynnikach osobowościowych, a także w otoczeniu rodzinnym. Dziewczyny są przekonane, że tylko osoby szczupłe mają szansę na sukces i osiągnięcie czegoś w życiu. Obsesyjnie boją się przytyć, więc wciąż liczą kalorie i kontrolują swoją dietę, która jest bardzo restrykcyjna a wręcz głodowa. Osoby chore chcą udowadniać, że są najlepsze. Zazwyczaj dobrze się uczą, zdobywają wykształcenie, chociaż równocześnie boją się, że coś może się nie udać. Chore nie dostrzegają swojego wychudzenia. Cały czas wydaje im się, że są grube więc nadal muszą się odchudzać.
Wyróżnić można także anoreksję kulturową, którą powodują wyidealizowane wzorce kobiet w prasie, w mediach, w Internecie. Dziewczyny chcą wyglądać jak modelki, przez co doprowadzają swoje ciała do wychudzenia. Do przyczyn anoreksji zalicza się też lęk przed dorosłością, niską samoocenę, brak wiary w siebie, krytycyzm co do swojego wyglądu, chęć wyglądania inaczej.
Co powoduje anoreksja.
Anoreksja jest chorobą bardzo wyniszczającą organizm, a w około 10% prowadzi nawet do śmierci.
U osób chorych wyróżnia się wiele zmian zarówno psychicznych jak i fizycznych. Są to między innymi niskie ciśnienie, spowolniona praca serca, wzdęcia, zaparcia, sucha skóra, obrzęki dłoni i stóp, wypadanie włosów, zimne dłonie, pocenie się stóp, anemia, brak miesiączki u kobiet, drażliwość, częste zakłopotanie, depresja, bóle i zawroty głowy, izolacja, bezsenność, omdlenia, blada skóra, podkrążone oczy, obsesja związana z jedzeniem.
Leczenie anoreksji.
Leczenie anoreksji jest długotrwałe i często wymaga zaangażowania całej rodziny, a nie tylko osoby chorej. Bardzo ważne jest wsparcie bliskich i wspieranie w walce z chorobą. Podstawowym leczeniem jest psychoterapia. Jeśli waga jest bardzo niska wymagane jest także leczenie szpitalne. Najważniejsze jednak jest przekonanie osoby chorej do tego, że jest wartościowym człowiekiem, a wygląd nie jest tutaj najważniejszy. Jeśli osoba chora zobaczy siebie w prawidłowym świetle i zaakceptuje swoje ciało to ma szansę na normalne życie.
Anoreksja jest chorobą duszy. Nie pojawia się i znika z niczego, ale zawsze ma podłoże psychiczne. Wśród dziewcząt niedocenianych, niezauważanych przez rodziców ma największe szanse wystąpienia. Młode dziewczyny w okresie dojrzewania pragną zwrócić na siebie uwagę przez co eksperymentują ze swoim ciałem. Często jest to także forma buntu, która przeistacza się w chorobę. Leczenie anoreksji wymaga akceptacji siebie takiego, jakim się jest.
Komentarze