Objawy
W początkowym stadium choroby chory nie odczuwa żadnych dolegliwości. O raku dowiaduj się zazwyczaj przez przypadek, przy okazji innego badania. Często występującym symptomem jest zmiana rytmu wypróżnień, tzn. skłonność do zaparć i biegunki obserwowana u osoby, która nie miała nigdy problemów z wypróżnianiem. Niepokoić powinny cienkie, ołówkowate stolce, stolce z domieszką krwi lub o wyglądzie smoły. Przy nisko umiejscowionych guzach mogą występować bóle przy wypróżnieniu i uczucie niepełnego wypróżnienia. Oprócz tego pojawiają się stałe, przenikliwe i silne bóle, wzdęcie brzucha, niedokrwistość. Następuje również duży spadek masy ciała. W wyniku anemii chory odczuwa zmęczenie, palpitacje serca, pojawia się również blada skóra. Rak jelita grubego może zaatakować inne organy co prowadzi np. do obecności krwi i powietrza w moczu. Do bardziej nietypowych objawów nowotwóru jelita grubego można zaliczyć gorączkę występującą pozornie bez powodu. Rak jelita grubego najczęściej daje przerzuty na wątrobę. Może to przebiegać bezobjawowo ale w przypadkach większych zmian na wątrobie, pacjent odczuwa ból brzucha.
Leczenie
Celem leczenia jest wczesne wykrycie guza oraz całkowite jego wycięcie. Przy dużych guzach naciekających sąsiednie tkanki operacja może polegać tylko na zapewnieniu drożności jelita, z pozostawieniem guza. W przypadkach nieoperacyjnych leczenie ma na celu łagodzenie objawów choroby. Leczenie polega na operacyjnym wycięciu guza. Niekiedy z taką operacją wiąże się konieczność wyłonienia odbytu na skórę brzucha (tak zwana stomia). Pacjenci ze stomią wymagają przeszkolenia, odpowiedniego jednorazowego sprzętu i są pod stałą opieką specjalnych poradni. W zależności od umiejscowienia i zaawansowania choroby, dodatkowo stosuje się naświetlanie promieniami rentgenowskimi (radioterapię) oraz farmakologiczne leczenie cytostatyczne, czyli hamujące wzrost nowotworu (chemioterapię).
Zapobieganie
Dieta powinna być niskotłuszczowa, z dużą ilością błonnika. U osób z czynnikami ryzyka wymienionymi powyżej, zapobieganie polega na regularnym wziernikowaniu jelita grubego (kolonoskopii), a w przypadku obecności podejrzanych zmian – na pobraniu z nich wycinków i poddaniu ich badaniu histopatologicznemu. Wynik tego badania decyduje o tym, czy daną zmianę należy usunąć, oraz o rozległości ewentualnego zabiegu. U pozostałych osób bez żadnych dolegliwości raz do roku bada się kał na obecność krwi utajonej lub wykonuje kolonoskopię raz na 10 lat. Taki nadzór rozpoczyna się zwykle po ukończeniu 50 roku życia. Testy do badania kału na obecność krwi można kupić samemu w aptece.
Komentarze