Porady > Zdrowie i uroda >Choroby 

Pęcherzyca skóry. Co to jest? Objawy, zapobieganie, leczenie.

Napisane przez milosz 1160 dni temu Choroby| pęcherzyca pęcherze
     Pęcherzyca to przewlekła i ciężka choroba autoimmunologiczna skóry i błon śluzowych, której elementem pierwotnym jest pęcherz. Pęcherze powstają na wcześniej niezmienionej skórze - pod naskórkiem albo śródnaskórkowo, a ich komora wypełniona jest płynem surowiczym. W pęcherzycy, przeciwciała produkowane przez układ odpornościowy błędnie interpretują zdrowe tkanki, jako antygeny i niszczą je. Powoduje to, że na skórze i błonach śluzowych pojawiają się bolesne rany, pęcherze, które sie nie goją. W niektórych przypadkach rany te, mogą obejmować bardzo duży obszar skóry. Dawniej była to choroba, która mogła prowadzić do śmierci. Pęcherzyca ma bardzo ciężki i przewlekły przebieg. Ryzyko zachorowania jest największe u mieszkańców Ameryki Południowej. Pęcherzycę można podzielić na kilka rodzajów. Każdy z nich działa i objawia się inaczej. Są to: pęcherzyca paranowotworowa, pęcherzyca oraz pęcherzyca liściasta. Najpoważniejszym, ale na szczęście najrzadszym rodzajem choroby, jest pęcherzyca paranowotworowa. Pojawia się głównie u osób, które miały wcześniej rozpoznaną chorobę nowotworową. Objawy obejmują bolesne owrzodzenia jamy ustnej, warg i przełyku. Ten rodzaj pęcherzycy zwykle nie reaguje na leczenie. Czasami jednak, jeśli nowotwór jest łagodny, stan zdrowia może się poprawić po chirurgicznym usunięciu guza. Pęcherzyca pospolita to najczęściej występująca postać pęcherzycy. Ten rodzaj choroby spowodowany jest przez przeciwciała produkowane we krwi, które bezpośrednio atakują skórę. Pęcherzyca liściasta objawia się łuszczącymi, kruchymi owrzodzeniami lub pęcherzami początkowo na skórze głowy, następnie przechodzących na twarz, piersi i plecy. Choroba dotyka wyłącznie górnej warstwy skóry.

Objawy

     Podstawowym objawem są pęcherze pokrywające skórę. Pękające pęcherze odsłaniają rany i nadżerki. Nadżerkom powstającym na błonach śluzowych towarzyszy szczególnie duża bolesność, a w ostrym przebiegu chory ma dodatkowo wysoką gorączkę z dreszczami. Wraz z rozwojem choroby zmiany pęcherzowe sięgają błon śluzowych przewodu pokarmowego i dróg oddechowych. Początkowo zmiany umiejscowione są na górnych częściach klatki piersiowej i pleców, stopniowo się rozprzestrzeniają, zajmując skórę twarzy, pach i pachwin. Pęcherze powstają na skórze uprzednio niezmienionej.

Leczenie

     Pęcherzyca zwykła w przypadku nasilonych zmian skórnych wymaga intensywnego leczeni, które doprowadzić ma do pełnego wycofania objawów klinicznych oraz zjawisk immunologicznych. Postępowanie takie pozwala na uzyskanie remisji choroby nawet w sytuacji, gdy mamy do czynienia z ciężkimi postaciami klinicznymi. Natomiast, gdy obserwujemy słabe lub mierne nasilenie zmian w pęcherzycy zwykłej oraz w pęcherzycy liściastej i jej odmianach leczenie dostosowuje się do postaci klinicznej i nasilenia objawów skórnych. Podstawowym lekiem stosowanym w terapii chorób z kręgu pęcherzyc są glikokortykosteroidy połączone zazwyczaj z lekami immunosupresyjnymi.

Zapobieganie

     Jest wiele czynników, które powodują zaostrzenie choroby i wysiew pęcherzy. Są to między innymi oparzenia, wystawianie skóry na światło słoneczne i leki, głównie stosowane przez kardiologów w leczeniu nadciśnienia tętniczego, ale także niektóre antybiotyki.