Surmia zwyczajna, surmia – Catalpa bignoides. Jak dbać? Uprawa, pielęgnacja, podlewanie.

     Surmia zwyczajna w naturalnych warunkach występuje w południowo – wschodniej części Ameryki Północnej. Surmia zwyczajna osiąga wysokość do około pięciu metrów. Po kilku pierwszych latach uprawy roślina osiąga około dwóch metrów wysokości. Surmia zwyczajna jest drzewem niewielkim. Średnica może wynosić od trzech do sześciu metrów. Surmia zwyczajna charakteryzuje się dość szybkim tempem wzrostu. Liście surmii charakteryzują się sercowatym kształtem i dużą wielkością. Mają zielony kolor. Równie duże są kwiaty, które posiadają jednak niezbyt przyjemny zapach. Są barwy białej i występują w grupach. Dzięki nim drzewo jest bardzo dekoracyjne.

     Surmia zwyczajna wymaga żyznej i pulchnej gleby. Ponadto należy pamiętać o tym, że roślina ma duże potrzeby związane z ilością wody. Nie należy dopuścić do przeschnięcia podłoża. Roślina najlepiej rozwija się w stanowisku lekko cienistym. Surmia zwyczajna niedobrze znosi zbyt duże natężenie słońca, o czym warto pamiętać. Najbardziej obfite kwitnienie i najszybsze tempo wzrostu charakteryzuje drzewa tego gatunku rosnące w klimacie umiarkowanym. To powoduje, że surmia jest coraz bardziej popularna w Polsce. Kiedy gałęzie mocno się rozrosną, należy je przycinać. Surmia zwyczajna najczęściej jest uprawiana w ogrodach o niewielkiej przestrzeni. Sadzi się ją w takich stanowiskach, w których panują warunki uniemożliwiające uprawę innych roślin. Bardzo często surmię można spotkać w parkach i alejkach. Okres kwitnienia tej rośliny przypada na czerwiec i lipiec. W okresie zimowym należy zabezpieczać ją przed mrozami. Surmia zwyczajna charakteryzuje się bowiem słabą odpornością na mróz.