Kot Maine Coon. Opis, charakterystyka, hodowla, karmienie.

     Maine Coon to największa rasa kotów domowych. Ich korzenie sięgają Ameryki Północnej. Co ważniejsze jest to gatunek naturalny, czyli taki, który obył się bez jakiejkolwiek ingerencji człowieka. Nie był celowo krzyżowany. Pierwsza część nazwy pochodzi od nazwy stanu Maine, w którym po raz pierwszy dostrzeżono koty. Z nazwą gatunku wiąże się tak naprawdę wiele legend i trudno powiedzieć, ile w tym prawdy. Maine Coon osiągają naprawdę duże rozmiary. Dorosłe samce ważą 6 do 10 kg. Mogą być nawet nieco cięższe. Małe kocięta niezwykle szybko przybierają na wadze. Samiczki są trochę lżejsze, ale ich ciężar też jest znaczny. Waha się pomiędzy 5 a 7 kg. Mają silną budowę ciała, a przede wszystkim mocne kości. Długie łapy porasta gęste futro. Długość ciała jest niebagatelna, ponieważ dochodzi do 1 m. Pomimo sporych gabarytów Maine Coon charakteryzują się niezwykłą delikatnością. Stąpają lekko, typowymi kocimi ruchami. Koty tej rasy zalicza się do półdługowłosych. Futro ochrania je przed niskimi temperaturami, a także przed wodą. Przed utratą ciepła zabezpiecza mięciutki podszerstek. W niektórych miejscach futro jest dłuższe niż w pozostałych. Bardziej owłosione są takie miejsca jak brzuch, klatka piersiowa oraz sfera wokół genitaliów. Kończyny, barki i grzbiet są pokryte krótszym futrem. W zimie kot staje się okazalszy, ponieważ futro rośnie, aby lepiej zabezpieczać przed zimnem. Głowę oraz piersi okalają futrzaste kołnierze zwane kryzami. Na łapkach również pojawia się znacznie więcej futra. Maine Coon posiadają imponujące długie ogony, które są bardzo puszyste, a w zimie wyglądają po prostu fantastycznie. Stojące uszy kota mają spiczaste zakończenie z pędzelkami, co przywodzi na myśl pokrewieństwo z rysiem. Głowa ma kształt trójkątny. Pośrodku maluje się prosty, długi nos. Koty posiadają wyraźnie zarysowany podbródek. Szeroko rozstawione, duże oczy są lekko skośne. Z reguły mają brązowy kolor i są pręgowane, ale występują też w innych ubarwieniach.

Charakterystyka

     Maine Coon są kotami niezwykle łagodnymi. Uwielbiają towarzystwo ludzi. Łatwo się do nich przywiązują. Zwykle dobrze czują się w towarzystwie innych zwierząt. Nadają się świetnie do domu, gdzie są małe dzieci. Wykazują instynkty opiekuńcze, a poza tym cierpliwie znoszą zaczepki małych dzieci. Maine Coon to bardzo inteligentna rasa. Można nauczyć kota aportowania, a nawet otwierania drzwi. Swoje zadania będzie wypełniał z przyjemnością. Koty te lubią obserwować otoczenie. Maine Coon wydaje różne odgłosy, które odbiegają od typowego kociego miauczenia. Znajdziemy w nim wiernego kompana zabaw i przyjaciela.

Hodowla

     Maine Coon zalicza się do wytrzymałych i zdrowych ras. Niemniej jednak rasę cechuje podatność na takie choroby jak: dysplazja stawu biodrowego, kardiomiopatia przerostowa, policystowatość nerek, zakaźne zapalenie otrzewnej, rdzeniowy zanik mięśni oraz choroby przyzębia i zapalenie dziąseł. Koty wymagają czesania w miesiącach zimowych, gdy futro staje się bardzo gęste. Szczególną uwagę trzeba przywiązywać do ogona, na którym łatwo może pojawić się kołtun. Po tym okresie linieją i nie wymagają już takiej pielęgnacji. Przede wszystkim dojrzewające kocury cierpią na problem przetłuszczającej się skóry. W okolicy ogona mogą pojawiać się złogi tłuszczu. Kota trzeba kąpać i używać specjalnych pudrów dla zwierząt. W przeciwnym razie futro może zacząć wypadać. Kotom należy obcinać pazury i czyścić uszy.

Karmienie

     Koty karmimy karmą suchą i mokrą. Karmy zawierają niezbędny zestaw składników mineralnych i witamin. Podajemy świeże surowe mięso takie jak indyk, kurczak i wołowina. Porcje powinny być w małych kawałkach. Można podawać tez serek biały i śmietankę, ale nie wolno podawać mleka.