Judaizm. Źródła religii i prawa judaizmu.

Głównymi źródłami religii i prawa dla wyznawców judaizmu są Biblia oraz literatura misznaicko – talmudyczna. Biblia jest napisana w klasycznym języku hebrajskim z uzupełnieniami (tzw. apokryfami), które częściowo zostały przekazane w języku greckim i aramejskim. Powstanie Biblii datuje się na 1000 – 100 rok przed naszą erą. Należy zaznaczyć, że przekład Biblii hebrajskiej nie jest tożsamy z przekładem Biblii Tysiąclecia będącej uznawaną za źródło religii przez Chrześcijan. Hebrajski przekład Biblii nie uwzględnia ksiąg określanych łącznie mianem Nowego Testamentu. Poza tym kolejność ksiąg Biblii hebrajskiej różni się znacząco od kolejności ksiąg w chrześcijańskim Starym Testamencie.
Literatura misznaicko – talmudyczna została spisana w hebrajskim i aramejskim języku. Jej odnogi sięgają czasów teraźniejszych. Bardzo ważnym źródłem wiary jest Tora zwana też Pięcioksięgiem i Pentateuchem. Składa się ona z pięciu ksiąg Mojżeszowych.

Talmud

Mówiąc o źródłach prawa uznawanych przez wyznawców judaizmu należy wspomnieć też o Talmudzie. Należy on do grona najważniejszych dzieł literatury rabinicznej. Talmud został spisany w języku aramejskim i hebrajskim. Zawiera on też fragmenty treści napisanych po łacinie oraz w języku greckim. Talmud pełni rolę dopełnienia Miszny i jej rozwinięcia oraz swego rodzaju komentarza. Powstał on w rezultacie prac amoraitów zgłębiających Torę w obu jej postaciach. Talmud został opracowany zgodnie z porządkiem Miszny. Przytacza on w całości poszczególne traktaty opatrując je tzw. Gemarą. Zbiór misznaickich orzeczeń i nowych przepisów istnieje w odmianie jerozolimskiej i babilońskiej, stąd też można wyróżnić Talmud Jerozolimski z końca IV wieku oraz Talmud Babiloński z V wieku. Ten ostatni został ostatecznie zamknięty w VIII wieku oraz jest znacznie obszerniejszy, ponieważ zawiera małe rozprawy spoza Miszny. Talmud zawiera legendy, przypowieści, alegorie oraz ustalenia doktrynalno – prawne, które dotyczą niemal wszystkich dziedzin życia, nie tylko religijnego.

Miszna

zrodla_judaizmuMiszna jest kodeksem prawa judaizmu. Jego treść opiera się na przekazach ustnych, które zostały ostatecznie zebrane i usystematyzowane. Prace zostały zainicjowane przez rabbi Akiba ben Josega, a następnie kontynuowane przez rabbi Meir. Ostateczna wersja Miszny została skodyfikowana przez rabbi Jehuda ha – Nasi. Kodeks zawiera sześć porządków, z których każdy dzieli się na traktaty. Te zaś dzielą się na rozdziały, a rozdziały na paragrafy i lekcje. Miszna obejmuje:
– przepisy dotyczące rolnictwa (Zeraim)
– przepisy odnoszące się do szabatów, postów i świąt ( Moed)
– przepisy dotyczące rozwodów, kobiet i ślubów (Naszim)
– prawo cywilne i karne w zakresie wyrządzania szkód (Nezikin)
– przepisy związane z kultem świątynnym, składaniem ofiar i obowiązków kapłanów (Kodaszim)
– przepisy dotyczące czystości i nieczystości rytualnej oraz sposobów oczyszczania się (Toharot)