Kościół katolicki a chrześcijaństwo. Różnice i podobieństwa.

Kościół chrześcijański ukształtował się na początku naszej ery w oparciu o surowe zasady judaizmu, a także pod pewnym wpływem tradycji rzymskiej i greckiej.

W 1054 r. doszło do ostatecznego rozłamu chrześcijaństwa na dwa Kościoły – katolicki i prawosławny. W kolejnych epokach doszło do kolejnych wyodrębnień w ramach dwóch wspomnianych Kościołów. Kościół katolicki wyrasta z chrześcijaństwa, z czego wynika wiele podobieństw. Niemniej rozłam w Kościele chrześcijańskim jednoznacznie wskazuje na różnice jakie między nimi istnieją. Stosunek między katolicyzmem a chrześcijaństwem można opisać następująco: Każdy katolik jest chrześcijaninem, ale nie każdy chrześcijanin jest katolikiem.

Liturgia

Liturgia chrześcijańska z czasem uległa zróżnicowaniu, podobnie jak chrześcijaństwo. Została ona ukształtowana pod wpływem liturgii judaistycznej, hellenistycznej i rzymskiej. W I wieku nie obowiązywał kanon, ani też formy modlitw i składania ofiar. Gminy obchodziły Dzień Pański, a centralnym momentem ówczesnej liturgii była Eucharystia. Powstanie kanonu liturgii chrześcijańskiej datuje się na IV wieku. Głównym zadaniem liturgii chrześcijańskiej było odwrócenie uwagi wyznawców od ziemskiej rzeczywistości i skierowanie jej na boską. Według doktryny chrześcijańskiej religijna obrzędowość umożliwia bezpośrednie obcowanie z Bogiem.

Liturgia katolicka była od początku jednolita, ponieważ miała solidne podstawy chrześcijaństwa. Zarówno dla chrześcijan, jak i dla katolików przyjęcie komunii (Eucharystia) jest znakiem jedności. W Kościele katolickim jest ona udzielana w jednej postaci, podczas gdy w chrześcijaństwie udzielano jej w postaci chleba i wina. Podobieństwem w liturgii jest natomiast uznanie, że Eucharystia może być sprawowana w ważny sposób wyłącznie tam, gdzie zachowano sukcesję apostolską, czyli we wspólnotach kierowanych przez następców apostołów oraz wyświęconych kapłanów.

Przyjęcie

Chrzest jest w religii chrześcijańskiej obrzędem nawrócenia i oczyszczenia z grzechów sprawowanym na polecenie Jezusa Chrystusa. Obrzęd w pierwszych wiekach chrześcijaństwa różnił się od tego, który odbywa się w Kościele katolickim. Chrześcijanie udzielali chrztu głównie w trakcie liturgii paschalnej Wielkiej Nocy. Celebracja była poprzedzona przygotowaniem. Kandydat odpowiadał na trzy pytania dotyczące podstawy wiary, a następnie zanurzano go w wodzie. Towarzyszyły temu różne ryty pomocnicze, w tym między innymi namaszczenie olejem świętym i naznaczenie znakiem krzyża. Nakładano też białą szatę jako symbol Ducha Świętego. Następnie odbywała się katecheza pochrzcielna.

Chrzest w katolicyzmie jest natomiast sakramentem oczyszczającym z grzechu, w tym z grzechu pierworodnego, odrodzenia duchowego, a także włączenia do Kościoła i zjednoczenia z nim. Zgodnie z tradycja katolicką chrzest jest aktem narodzenia się dziecka na nowo. Przyjęcie chrztu oznacza, że człowiek staje się wyznawcą katolicyzmu i może przyjąć inne sakramenty. Udzielenie obrzędu odbywa się przez polanie głowy wodą, albo zanurzenie oraz wypowiedzenie formuły Trójcy Świętej. Chrzest jest zwykle udzielany przez księdza podczas niedzielnej mszy. Obejmuje on:
– wyznanie wiary przez obecnych
– namaszczenie głowy katechumena krzyżmem świętym
– włożenie białej szaty
– wręczenie zapalonej świec ojcu chrzestnemu
Z obrzędem chrztu wiąże się także z nadaniem imienia oraz zobowiązaniem rodziców do wychowania dziecka w wierze katolickiej.

Doktryna katolicka a chrześcijańska

kosciol_katolicki_chrzescijanstwoDoktryna chrześcijańska opiera się na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Wyznawcy chrześcijaństwa dostrzegają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który przez swe zmartwychwstanie odkupił grzechy ludzkie. Kanon chrześcijańskiej wiary został spisany w Nowym testamencie. Po śmierci Apostołów został ustalony kanon pism apostolskich uznanych za autentyczne. Podstawowe prawdy wiary zostały sformułowane i przyjęte podczas pierwszych czterech soborów powszechnych chrześcijaństwa niepodzielonego. Chrześcijanie obchodzili Wielkanoc na pamiątkę zmartwychwstania Chrystusa.

Doktryna katolicka rozwinęła się na fundamencie chrześcijańskiej doktryny, niemniej w toku kolejnych epok nabrała nieco innego kształtu. Podstawy pozostały niezmienne, ale sposób rozumienia pewnych kwestii, prawo kanoniczne, a także organizacja Kościoła i obrzędowość uległy pewnym zmianom. Kościół katolicki używa niekwaszonego chleba oraz dopuszczał lokalne języki w czasie pracy misyjnej. Obecnie liturgia nie jest już sprawowana po łacinie, lecz w językach narodowych. Najważniejszą różnicą doktrynalną jest natomiast uznania, że Duch Święty pochodzi nie tylko od Ojca, ale i Syna Bożego. Poza tym katolicyzm uznaje nie tylko świętość Matki Bożej, ale też to, że stoi ona ponad ludem. Pierwotnie chrześcijanie uznawali wyłącznie świętość Maryi, jako że nie była ona wolna od grzechu pierworodnego.