Porady > Dom i ogród >Kwiaty 

Gerbera, gerber doniczkowa. Uprawa, pielęgnacja, podlewanie.

Napisane przez milosz 1016 dni temu Kwiaty| gerber gerbera
     Gerbera jest byliną, która pochodzi z Południowej Afryki i posiada system korzenny, który charakteryzuje się tym, że u podstawy pędów wyrastają korzenie przybyszowe, mające zdolność wciągnięcia gerbery w głąb ziemi poprzez skurczanie się. Pęd główny jest krótki i wyrastają z niego liście o długich ogonkach, klapowane i pokryte od spodu meszkiem. Kwiatostan charakterystyczny dla gerbery to typ koszyczka, który jest umiejscowiony pojedynczo na długiej i usztywnionej szypułce. Wśród odcieni kwiatów można odnaleźć z reguły pastelowe odcienie. Z reguły w okresie kwitnienia na roślinie pojawia się kilka pędów kwiatowych.

Uprawa

     Rozmnażanie gerbery może mieć charakter generatywny lub wegetatywny. W przypadku rozmnażania generatywnego można zyskać dużo zdrowych sadzonek. Otrzymane rośliny będą się od siebie różniły i otrzymany plon będzie mniej więcej dwa razy mniejszy niż w przypadku roślin, które są rozmnażane wegetatywnie. W celu otrzymania nasion, trzeba zapylić sztucznie kwiaty. Otrzymane zostaną nasiona gerbery i najlepiej zasiać je od razu po zbiorze, ponieważ świeże nasiona kiełkują znacznie lepiej. Warto wiedzieć, że zdolność kiełkowania jest zachowana przez około osiem do dziewięciu miesięcy. Nasiona należy zasiać w ten sposób, aby aparat lotny był skierowany do góry, innymi słowy meszek musi lekko wystawać ponad powierzchnię gruntu. Proces kiełkowania odbywa się w ciemnym pomieszczeniu, w którym temperatura powietrza wynosi około 20 ºC. Sadzonki po trzech tygodniach od zasiania należy przesadzić do doniczek w ten sposób, aby każda z nich mogła rozwijać się w osobnym pojemniku. Na stałe można przesadzić roślinę wówczas, gdy będzie ona miała wykształcone trzy liście.

     W przypadku rozmnażania wegetatywnego można zastosować sadzonki pędowe, podział roślin lub metodę in vitro, lecz wymaga ona specjalistycznych narzędzi i laboratorium. Dzięki niej można otrzymać rośliny identyczne, zdrowe i w dużej ilości. Podział rośliny należy wykonać po wyjęciu rośliny z podłoża i dokładnym wypłukaniu systemu korzennego. Następnie należy uciąć blaszki liściowe i skrócić pędy korzenne, a także usunąć pędy kwiatów. Bryłę korzeniową należy ciąć ostrym nożem na fragmenty. Każdy powinien mieć co najmniej jedną rozetę liści. Następnie należy zastosować roztwór odkażający, jaki można stworzyć za pomocą preparatów takich jak Benlate. Po odkażeniu poszczególnych fragmentów należy posadzić je w docelowym miejscu. Natomiast sadzonki pędowe można otrzymać w nieco inny sposób. Najpierw powinno się delikatnie usunąć wszystkie liście i kwiaty, a karpy mateczne rozmieścić obok siebie w mnożarce. Szyjka korzeniowa musi znajdować się około dwóch lub trzech centymetrów nad powierzchnią gruntu. Optymalnym podłożem jest torf lekko zwapnowany i bogaty w składniki odżywcze. Zarówno temperatura powietrza, jak i temperatura podłoża powinna mieć stałą temperaturę wynoszącą około 25 ºC. Należy zapewnić wysoką wilgotność podłoża, wynoszącą około 80 – 90%. Jeśli wszystkie warunki zostaną spełnione, to w okresie od siedmiu do dziesięciu dni z pąków śpiących zaczną wyrastać rozety liści. Po dwudziestu jeden dniach pojawi się trzeci liść. Wówczas można rozpocząć pobieranie sadzonek z roślin matecznych, które mogą być wykorzystywane przez mniej więcej trzy miesiące, co pozwala na trzykrotny zbiór sadzonek. Otrzymane sadzonki należy zasadzić w podłożu przepuszczalnym i sterylnym. Warunki powinny być zbliżone do tych, które panowały w okresie wybicia pędów. System korzenny zaczyna się kształtować i rozwijać po około dwóch lub trzech tygodniach.

     Gerbera może być uprawiana w cyklu dwuletnim, albo jednorocznym. Roślina może być zasadzona w skrzynce, kontenerze lub worku plastikowym o pojemności około dziesięciu litrów, ale nie jest to konieczne. Może być sadzona bezpośrednio na zagony gruntowe i podwyższone. W przypadku sadzenia na zagony, powinno się przygotować podłoże. Optymalna jest warstwa o głębokości 30 cm. Skrócony pęd powinien w całości wystawać ponad powierzchnię gruntu, a zatem gerberę należy sadzić stosunkowo płytko. Jest to konieczne dla ochrony stożka wzrostu, który jest wrażliwy na nadmiar wilgoci. Sadzenie jest przeprowadzane z reguły latem, w okresie czerwca i lipca, a zatem na kwitnienie jesienno – zimowe, ale także wiosną, w okresie marca, czyli na kwitnienie letnie.

Pielęgnacja

     W celu optymalnej pielęgnacji gerbery należy poznać wymagania tej rośliny ozdobnej, które są stosunkowo duże. Gerbera powinna być uprawiana tylko w szklarniach i ogrzewanych tunelach, ponieważ warunki klimatyczne panujące w strefie umiarkowanej nie pozwalają na inny sposób uprawy. Gerbera może być bowiem hodowana jedynie w pomieszczeniach, w których temperatura utrzymuje się latem na poziomi 20 – 25 ºC, zaś zimą 16-18 ºC w ciągu dnia. Nocą temperatura powietrza powinna być niższa o około 2 – 3 ºC. Gerbera najlepiej rozwija się w dużych i dobrze oświetlonych pomieszczeniach, które są dobrze wentylowane. Nie należy dopuścić do tego, aby temperatura powietrza była wyższa niż 28 ºC, ponieważ to spowoduje, że roślina będzie podatna na atak grzybów chorobotwórczych. Optymalna temperatura podłoża wynosząca około 21 – 25 ºC sprawia natomiast, że roślina lepiej pobiera odżywcze składniki potrzebne do prawidłowego rozwoju.

     Większe natężenie światła jest bardzo korzystne w okresie kwitnienia, ponieważ wówczas kwitnienie gerbery jest znacznie lepsze. Siewki oraz młode rośliny wymagają mniejszego natężenia światła, zaś nasiona mogą kiełkować jedynie w ciemności. W okresie zimowym należy doświetlać rośliny, aby kwitnienie było satysfakcjonujące dla ogrodnika.

     Podłoże musi być przepuszczalne i zawierać dużą zawartość próchnicy. Optymalny odczyn podłoża wynosi 5, 5 – 6, 5 pH. Warto uprawiać gerbery w podłożu składającym się z torfu wysokiego bądź mieszanki torfu wysokiego i kompostu korowego. Bardzo dobre efekty można uzyskać uprawiając gerbery w wełnie mineralnej. Należy jednak pamiętać wówczas o każdorazowym i jednoczesnym podlewaniu i nawożeniu roślin. Gleba nie może być w zbyt dużym stopniu zasolona, zatem nawozy mineralne powinny być wprowadzane w roztworze o niskim stężeniu, najlepiej do 1, 5 g chlorku potasu na litr wody. Nie trzeba przesadzać gerbery. Może ona rozwijać się prawidłowo w tym samym miejscu przez wiele lat.

     Usuwanie pędów kwiatowych jest przeprowadzane już po wysadzeniu rośliny na miejsce stałe w celu wzmocnienia części wegetatywnej rośliny. Co prawda okres kwitnienia będzie nieco opóźniony, ale za to jakość i ilość kwiatów będzie znacznie lepsza. Kwiaty należy również usunąć przed okresem spoczynku. W przypadku pielęgnacji gerbery należy także co dwa lub trzy tygodnie wykonywać zabieg czyszczenia rośliny, który polega na wyrywaniu najstarszych liści, zżółkniętych i zaschniętych. Zaniedbanie wykonywania tego zabiegu może prowadzić do rozwoju chorób grzybowych. Innym ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym jest prześwietlanie roślin, które opiera się na jednorazowym usunięciu jednej trzeciej najstarszych liści w przypadku, gdy roślina nadmiernie się rozrasta. Zabieg ów ma bardzo korzystny wpływ na kwitnienie. Jeśli stosuje się uprawę dwuletnią należy wprowadzać gerberę w stan spoczynku. Zabieg dotyczy stopniowego ograniczenia podlewania i nawożenia w okresie listopada i grudnia, a także na obniżeniu temperatury powietrza do poziomu 15 ºC. Należy wówczas usunąć wszystkie pąki kwiatowe.

Podlewanie

     Intensywność podlewania zależy przede wszystkim od tego w jakiej fazie wzrostu znajduje się roślina. W okresie letnim należy obficie podlewać gerbery. W przypadku siewek i młodych roślin, należy je jedynie lekko zraszać. Najbardziej intensywnie należy podlewać rośliny w okresie inicjowania pąków.