Hipochondria. Co to jest? Objawy, zapobieganie, leczenie.

     Hipochondria to choroba przewlekła o podłożu psychologicznym. Istotą choroby jest strach przed zarażeniem się chorobą bądź przekonanie o tym, że jest się dotkniętym nieuleczalnym schorzeniem mimo tego, że w rzeczywistości jest się zdrową osobą. Hipochondrię powszechnie uważa się za zaburzenie psychosomatyczne, ponieważ dotyczy ona także doszukiwaniu się w prawidłowych reakcjach ciała, symptomów różnych dolegliwości.

Objawy

     Klasycznym objawem hipochondrii jest ciągły strach przed zachorowaniem. Hipochondryk ciągle robi badania w różnych ośrodkach zdrowia pomimo tego, że ich wyniki nie wykazują żadnych nieprawidłowości, a także sprawdza czynności życiowe, np. ciśnienie krwi. Ciągły niepokój, a także liczne wizyty w szpitalu i krytyka lekarzy wpływają negatywnie na stosunki społeczne, które w przypadku hipochondryków są wyjątkowo napięte. Hipochondryk często wmawia sobie objawy różnych chorób i obserwuje swoje ciało, aby odnaleźć jakiekolwiek zmiany chorobowe.

Zapobieganie

     Hipochondryk odizolowuje się od świata zewnętrznego, skupiając się na swoim lęku przed schorzeniami. Poprzez wmawianie sobie bólu, utwierdza siebie w przekonaniu, że jest chory. Popada w obsesję na tym punkcie. Osoby, które chorują na hipochondrię często popadają w depresję. Hipochondrii można zatem zapobiec, poprzez odnalezienie celu życiowego i dążenie do niego. Cel życiowy, na którym człowiek skupia swoje zainteresowanie sprawia, że egzystencja ludzka nabiera sensu. Poprzez realizowanie się w danej roli, wykonywanie określonych czynności, które sprawiają przyjemność i dają poczucie spełnienia, jest się odpornym na stany depresyjne, a także inne schorzenia na tle psychologicznym, między innymi także hipochondrię. Ostatnimi czasy została wysunięta hipoteza, według której hipochondria może być konsekwencją braku miłości w dzieciństwie, jednak jest ona przez część środowiska naukowego negowana.

Leczenie

     W przypadku chorób o podłożu psychologicznym, leczenie jest trudne. Hipochondryk jest poddawany psychoterapii. Z reguły stosuje się metodę poznawczo – behawioralną. Niekiedy wystarczające okazuje się stosowanie środków przeciwdepresyjnych, między innymi fluoksetyny, a także środków zwanych placebo.