Kamica nerkowa a dieta. Co można jeść, a czego nie?

     Istotą kamicy nerkowej jest tworzenie się złogów ze składników moczu. Powstałe kamienie nerkowe odkładają się w obrębie układu moczowego powodując uciążliwe objawy, m.in. silny ból w okolicy lędźwiowej, wodonercze i kolkę nerkową.

Dlaczego powstają kamienie nerkowe?

     Główną przyczyną tworzenia się kamieni nerkowych jest duże stężenie wapnia, fosforanów, szczawianów i kwasu moczowego w urynie. Rozwojowi choroby sprzyja zbyt mała podaż płynów w diecie, albo nadmierna ich utrata. Kamienie nerkowe powstają ze szczawianu wapnia, fosforanu wapnia, a także fosforanu magnezowo-amonowego, ksantyny i cystyny. Można wyróżnić kilka postaci kamicy nerkowej, z uwagi na budowę kamieni. Najczęściej występuje kamica szczawianowo-wapniowa, fosforanowo-wapniowa i moczanowa.

Ogólne zalecenia żywieniowe

     Dieta jest w dużej mierze zależna od rodzaju kamicy. Zarówno w leczeniu, jak i w zapobieganiu kamicy nerkowej bardzo dużą rolę odgrywaj płyny dostarczane do organizmu. Należy dostarczać około 2 litrów płynów dziennie, ograniczyć spożycie soli kuchennej oraz produktów, które są bogate w kwas szczawiowy. Dieta bogata w białko zwierzęce sprzyja powstawaniu kamicy, dlatego warto je ograniczyć.

Dieta w kamicy szczawianowo-wapniowej

     Kamica szczawianowo-wapniowa rozwija się w wyniku nadmiernej ilości kwasu szczawiowego, albo szczawianów w moczu. Czynniki ryzyka sprzyjające jej wystąpieniu to choroby zapalne jelit, resekcja jelit, bardzo duża podaż witaminy C, niedobór witaminy B6, a także zaburzone wydalanie jonów wodorowych przez nerki. Dieta powinna dostarczać więcej magnezu, cytrynianów, fosforanów i płynów w ilości minimum 2 litrów na dobę. Należy ograniczyć białko zwierzęce. Z diety należy wykluczyć szpinak, rabarbar, szczaw, suszone figi i boćwinę, kakao i czekoladę, a także mocną herbatę i kawę. Nie wolno jeść konserw mięsnych i rybnych, kiszonek, sosów i koncentratów zup oraz przypraw o ostrym smaku, ani zawierających glutaminian sodu. W jadłospisie powinny znaleźć się masło, warzywa, produkty pełnoziarniste, owoce cytrusowe i owocowe soki.

Kamica fosforanowo-wapniowa

     Fosforan wapnia jest podstawowym skłądnikiem złogów. Tworzy się w moczu zasadowym, który jest skutkiem zakażenia niektórymi bakteriami. Jadłospis powinien zawierać ograniczoną ilość soli oraz produktów bogatych w fosforany, wapń i szczawiany. Trzeba zmniejszyć ilość mleka, jaj, przetworów mlecznych i podpuszczkowych serów. Negatywny wpływ mogą mieć także rośliny strączkowe i rybne konserwy. Trzeba zwiększyć ilość magnezu, płynów i cytrynianów oraz podawać choremu pokarmy zakwaszające organizm, czyli mięso, wędliny, ryby i pieczywo. Z diety należy wyeliminować czekoladę i kakao, nasiona roślin strączkowych, szpinak, rabarbar i szczaw, mocną herbatę i kawę oraz przyprawy z glutaminianem sodu. W jadłospisie nie powinny znaleźć się także przetwory solone.

Dieta w kamicy moczanowej

     Wśród najczęstszych przyczyn kamicy moczanowej wyróżnia się dietę bogatopurynową. W przebiegu choroby dochodzi do tworzenia się złogów z kwasu moczowego, który normalnie znajduje się w stanie rozpuszczonym. Rozwojowi kamicy moczowej sprzyja zwiększone stężenie kwasu moczowego w moczu. Zadaniem diety jest alkalizowanie moczu. Kwas moczowy w środowisku alkalicznym rozpuszcza się. Należy stosować dietę mleczno-jarską. Owoce, warzywa i mleko mają najsilniejsze właściwości alkalizujące. Należy zrezygnować z jedzenia podrobów, baraniny, wieprzowiny, czekolady, orzechów, wywarów rybnych i mięsnych, grzybów i roślin strączkowych. Osoba cierpiąca na kamicę moczanową nie powinna pić mocnej herbaty i naturalnej kawy.