Kardiomiopatia rozstrzeniowa. Co to jest? Objawy, zapobieganie, leczenie.

     Kardiomiopatia rozstrzeniowa jest jedną z chorób mięśnia sercowego. Istotą tego schorzenia jest poszerzenie komór serca, co prowadzi do zastoju krwi i niewydolności krążenia.

Objawy

     Klasycznym objawem kardiomiopatii rozstrzeniowej jest duszność podczas wysiłku fizycznego, a także znacznie zmniejszona wytrzymałość fizyczna, co jest skutkiem gorszego ukrwienia, spowodowanego małą efektywnością skurczu serca. Duszności pojawiają się także, gdy osoba chora znajduje się w pozycji leżącej. W dolnych partiach ciała mogą występować obrzęki obwodowe, co jest skutkiem zastoju krwi. W zaawansowanych fazach kardiomiopatii rozstrzeniowej można zaobserwować powiększenie wątroby i wodobrzusze, pod pojęciem którego rozumie się nagromadzenie płynu w jamie otrzewnej oraz zbyt duże wypełnienie żył w okolicy szyi. Najbardziej niebezpieczne dla chorego są komorowe zaburzenia rytmu, między innymi migotanie komór. Bardzo często obserwuje się także przyspieszenie akcji serca, co jest odczuwane jako jego kołatanie. Kardiomiopatii rozstrzeniowej towarzyszą niekiedy zatory tętnicze i żylne, które powstają wskutek nieprawidłowego przepływu krwi i zaburzeń rytmu serca.

Zapobieganie

     Z obserwacji wynika, że kardiomiopatia rozstrzeniowi rozwija się u osób chorujących na tachyarytmię, która jest związana z przyspieszoną akcją serca. Dlatego w tym przypadku ważne jest szybkie zdiagnozowanie i leczenie zaburzeń pracy serca. Omawiana choroba jest również konsekwencją niedokrwienia mięśnia sercowego. Żeby uniknąć tego schorzenia powinno się więc przejść na zdrową dietę, wzbogacić plan dnia o regularną aktywność fizyczną, a także unikać używek i stresowych sytuacji. Zauważono również wpływ niektórych leków na rozwój kardiomiopatii rozstrzeniowej. Mowa tu o lekach psychiatrycznych, a także preparatach stosowanych podczas chemioterapii. Należy w miarę możliwości zastępować je innymi lekami bądź stosować, lecz bardzo ostrożnie. Profilaktyka powinna się jednak opierać przede wszystkim na unikaniu nadużywania alkoholu.

Leczenie

     Podstawowym krokiem jest odnalezienie przyczyny choroby, aby możliwe było rozpoczęcie leczenia przyczynowego. Jeśli schorzenie jest spowodowane nadużywaniem alkoholu, konieczna jest abstynencja alkoholowa, zaś w przypadku niewłaściwej diety, zmiana sposobu odżywiania etc. Drugim rodzajem jest leczenie objawowe, które często stanowi jedyny rodzaj terapii, ponieważ w przypadku co drugiego pacjenta niemożliwe jest odnalezienie przyczyny choroby. Leczenie objawowe dotyczy leczenia niewydolności serca, zaburzeń rytmu serca i przeciw powstawaniu zakrzepów. Ponadto chory powinien ograniczyć aktywność fizyczną, spożycie soli, ilość przyjmowanych płynów, a także przejść na dietę ze zwiększoną ilością białka. Bardzo ważne jest unikanie stresu. Leczenie farmakologiczne odbywa się poprzez stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny i brokerów receptora angiotensyny, które powodują zmniejszenie obciążenia serca. Diuretyki z kolei zmniejszają obrzęki, ponieważ wpływają na zwiększenie wydalania wody z organizmu. Beta – blokery zmniejszają częstotliwość pracy serca, dzięki czemu jego zapotrzebowanie na tlen jest mniejsze. Często stosowane są także glikozydy nasercowe, które sprawiają, że krew jest pompowana przez serce bardziej efektywnie. Przeszczep serca jest konieczny w najtrudniejszych przypadkach. Zanim on nastąpi, czynność komór jest wspomagana przez specjalne pompy.