Nasiona Chia (szałwia hiszpańska). Co to jest. Właściwości, działanie, zastosowanie. Cz.2

     Nasiona chia są jednym ze sposobów na spowolnienie procesów starzenia. Posiadają wiele przeciwutleniaczy. Są to między innymi mirycetyna, kwercetyna, kwasy chlorogenowy i kawowy oraz flawonid kamferol. Mirycetyna obniża ryzyko zachorowania na raka prostaty oraz raka trzustki. Chroni przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych UVB. Kwercetyna znalazła zastosowanie w lecznictwie. Posiada właściwości przeciwalgergiczne i przeciwzapalne. Kwas chlorogenowy obniża wchłanianie cukrów w przewodzie pokarmowym. Dzięki temu organizm czerpie energię z zapasów zgromadzonych w ciele. Dzięki temu sprzyja utracie wagi. Poza silnymi właściwościami przeciwutleniajacymi, jest antybakteryjny, antywirusowy i antygrzybiczy. Kwas kawowy hamuje rozwój grzybów i bakterii. Posiada właściwości antyagregacyjne i przeciwzapalne. Zapobiega i hamuje rozwój miażdżycy. Pobudza wydzielanie żółci i stymuluje pracę układu immunologicznego. Kemferol działa spazmolitycznie i przeciwalergicznie. Ma właściwości przeciwzapalne i przeciwgrzybicze.

Właściwości, pochodzenie, zastosowanie

     Nasiona chia posiadają właściwości hydrofilowe. Mają zdolność do wchłaniania i zatrzymywania cząsteczek wody. Wspomagają nawilżenie organizmu. Pożywienie Azteków i Majów ma bardzo duży potencjał w dziedzinie dietetyki. Spowalnia rozkład węlowodanów na cukry proste i ich wchłanianie.Są polecane osobom cierpiącym na cukrzycę. Podobnie jak znane w Polsce siemie lniane, w połączeniu z wodą tworzą żel. Zapobiega szybkiemu wchłanianiu węglowodanów i powoduje uczucie sytości oraz zmniejszenie uczucia głodu. Poleca się je osobom dbającym o linię i chcącym schudnąć. Zawierają 20% białka, 34% tłuszczu, a także 25% błonnika pokarmowego, zatem liczba węglowodanów, które są dostarczane do organizmu jest niewielka. Jest to jeden z powodów, dla których zyskały aprobatę dietetyków.

     Pochodzi z centralnego i południowego regionu Meksyku i Gwatemali, gdzie jest powszechny po dziś dzień. Nasiona szałwii hiszpańskiej są wykorzystywane przez miejscową ludność do przygotowywania odżywczych napojów oraz innych rodzajów żywności. Nie zyskały jeszcze dużej popularności w Europie. Kronikarze Jezuiccy opisywali chia jako trzeci z pięciu najważniejszych pokarmów Azteków. Były bardzo cenne dla tych plemion, o czym świadczy choćby fakt, że w ich postaci płacono podatki i składano hołdy kapłanom i wodzom. Nazwa rośliny pochodzi od słowa „chian”, które w języku nahuatl oznacza oleisty. Mówiąc o pochodzeniu chia, warto wspomnieć kilka słów o roślinie. Szałwia hiszpańska jest jednoroczną rośliną mogącą osiągać aż 1 metr wysokości. Posiada długie i szerokie liście rozmieszczone naprzeciwlegle. W okółkach i na szczytach pędów gromadzą się fioletowe lub białe kwiaty. Nasiona mają długość około 2 mm i owalny kształt. Znajdują się w owocach. Powierzchnia nasion chia jest nakrapiana i może mieć barwę brązową, czarną, szarą i białą.

     Szałwia hiszpańska jest uprawiana w celach handlowych ze względu na cenne nasiona. Można z nich wytworzyć olej chia. Plantacje chia są współcześnie w nie tylko w Gwatemali i Meksyku, ale także w Australii, Ekwadorze, Argentynie i Boliwii. W 2009 roku Unia Europejska zatwierdziła nasiona chia jako produkt spożywczy. Należy je przechowywać w ciemnym, chłodnym i suchym miejscu. Można je dodawać do jogurtów, koktajli, sałatek, deserów i płatków owsianych. Stanowią bardzo dobry zagęstnik do sosów. Doskonale nadają się do pieczenia babeczek i ciast. Można zastąpić nimi jajka. Są dobrym dodatkiem do pieczywa. Można je wykorzystywać całe lub zmielone.