Niewydolność nerek. Co to jest? Objawy, zapobieganie, leczenie.

     Niewydolność nerek to choroba nerek, podzielona na dwa typy. Występuje jako postać przewlekła i ostra. Nerki powoli tracą możliwość wydalania wody i toksycznych substancji z organizmu, co może doprowadzić do śmierci. Ostra niewydolność nerek przejawia się bardzo szybkim tempem rozwoju choroby, przyczyn jest kilka, do najczęstszych należy niewydolność przednerkowa, choroby miąższu nerek spowodowane zatruciami toksycznymi substancjami, a także wszelkie utrudnienia odpływu moczu. Łagodniejszy, jednak nie mniej groźny dla organizmu przebieg ma przewlekła niewydolność nerek. W tym przypadku dochodzi do patologii kłębuszków nerkowych, w związku z czym chory musi poddać się dializoterapii, w większości przypadków niezbędny jest przeszczep.

     Przyczyny przewlekłej postaci choroby należy upatrywać we wcześniej przebytych chorobach nerek, zatruciach czy chorobach metabolizmu. Nie mniej jednak duży wpływ mają wszelakie zakażenia czy pozornie błahe choroby układu moczowego, takie jak kamica nerkowa czy zapalenie pęcherza, których nie można lekceważyć.

Objawy

     Przewlekła niewydolność nerek przez dłuższy okres czasu rozwija się bezobjawowo, zostaje wykryta czasem zupełnie przypadkowo, podczas rutynowych badań. Im dłużej pozostaje w ukryciu, tym szybciej postępuje, niszcząc nerki i uniemożliwiając im wykonywanie swoich funkcji.

  • Wyróżnia się poszczególne okresy choroby, w tym pierwszy, gdzie, tak jak wcześniej zostało zaznaczone, nie występują objawy kliniczne, a dochodzi do uszkodzenia około 50 procent miąższu nerek.
  • W drugim etapie funkcjonuje już tylko od 50 do 25 procent miąższu, występują pierwsze objawy, do których możemy zaliczyć wzmożone pragnienie, zwiększenie objętości moczu, wyższe stężenie wapnia we krwi.
  • W trzecim etapie funkcjonalność wykazuje tylko około 20 procent miąższu. Dochodzą do tego inne objawy, takie jak brak koncentracji, zaburzenia pamięci i snu, obrzęki skóry, spadek masy ciała, suchość skóry, zaburzenia widzenia, niedokrwistość.
  • Czwarty etap jest bezpośrednim zagrożeniem życia, należy poddać się leczeniu nerkozastępczemu.

Leczenie

     Przy małym stopniu zaawansowania choroby należy poddać się terapii środkami farmakologicznymi , które obejmuje leczenie chorób współistniejących, czyli wszelkiego typu zakażeń, niedoboru wapnia i fosforanów, a także leczenie niedokrwistości. Należy pamiętać o tym, by unikać leków neurotoksycznych, które mogą pogorszyć funkcjonowanie nerek. Oprócz przyjmowania leków należy także odpowiednio się odżywiać. Dieta powinna być uboga w białko oraz sól kuchenną. Bardzo ważne jest także uzupełnianie potasu, wapnia oraz płynów, co jest szczególnie ważne przy tego typu schorzeniach, nie można bowiem dopuścić do odwodnienia organizmu. W fazie schyłkowej niewydolności nerek niezbędna jest dializoterapia, a nawet przeszczep nerki.

Zapobieganie

     Profilaktyka w tego rodzaju schorzeniach jest niezwykle ważna. Należy bowiem dbać o nasze drogi moczowe, odpowiednio się odżywiać, a także uzupełniać płyny, zwłaszcza w czasie upałów. Niezwykle istotną rolę odgrywa także odpowiednia higiena dróg moczowych oraz dbałość o stuprocentowe wyleczenie wszelkiego rodzaju zakażeń i zapaleń układu moczowego.