Koń czystej krwi arabskiej (Czysta Krew Arabska). Opis, charakterystyka, hodowla, karmienie.

     Konie czystej krwi arabskiej są podziwiane i pożądane na całym świecie. Ta gorącokrwista rasa stanowi kwintesencję piękna. Wdzięk, elegancja, szlachetność – są to pierwsze określenia, która nasuwają się na widok rasy. Mała głowa odznacza się specyficznym szczupaczym profilem. Nozdrza są szeroko rozwarte. Idealne łopatki są przedłużeniem doskonałych nóg. Na krótkim zadzie obserwujemy wysoko osadzony ogon. Twarde kopyta cechuje duża wytrzymałość. Konie arabskie w kłębie mają wysokość 145-155 cm. Umaszczenie jest różnorodne: kasztanowe, gniade, siwe. Bardziej unikalne są konie maści karej. Nie występują w postaci srokatej.

Charakterystyka

     Na zdecydowaną korzyść tej rasy przemawia wytrzymałość. Szybki galop to również niewątpliwa zaleta. Konie arabskie charakteryzują się ogromną inteligencją. Pomimo żywiołowego temperamentu pozwalają się łatwo ujarzmić. Wykazują przywiązanie do ludzi i są posłuszne jeźdźcowi. W kłusie wyglądają po prostu imponująco. Ich lekkość jest wręcz niebywała. Sprawdzają się w galopie, są wytrzymałe. Najgorzej wychodzi im stęp. Konie arabskie można zobaczyć w zawodach ujeżdżania i w skokach. Świetnie sprawdzają się w rajdach długodystansowych. Nauka nie sprawia im problemu, więc ich wykorzystanie jest wszechstronne.

Hodowla

     Konie arabskie pochodzą z Półwyspu Arabskiego. Wiadomo, że ich korzenie sięgają 2500 lat wstecz. Oznacza to, że jako rasa hodowlana jest to najbardziej wiekowa rasa spośród wszystkich końskich ras. Hodowle koni arabskich nie są umiejscowione w jednej szerokości geograficznej. Oprócz Półwyspu Arabskiego występują w Afryce Północnej, USA oraz Europie. Słynne hodowle koni arabskich znajdują się również na terenie Polski. Należy wymienić przede wszystkim Janów Podlaski. Konie arabskie były w Polsce hodowane już w XVIII w..

Karmienie

     Najważniejszą zasadą żywienia jest zachowanie równowagi pomiędzy dostarczanymi składnikami, a ich spożytkowaniem przez organizm. Jadłospis musi być dopasowany do pracy, jaką koń wykonuje, aby nie wychudł lub nie przytył, a przy tym był w dobrej ogólnej kondycji zdrowotnej. Pasza powinna być podzielona na małe porcje. Tak samo jak pasza ważna jest woda. Koń powinien mieć do niej dostęp bez ograniczeń. Dietę konia najlepiej skonsultować z lekarzem weterynarii. Na pewno białko i tłuszcze oddziałują na zdrowy wygląd konia. Białko stanowi budulec dla mięśni. Siano, mieszanki zbożowe i granulaty podawane we właściwych proporcjach zadbają o właściwą kondycję konia. Dietę powinny urozmaicać owoce i warzywa.