Koń huculski. Opis, charakterystyka, hodowla, karmienie.

     Konie huculskie mogą pochwalić się silnym kośćcem i w ogóle mocną, ale zgrabną sylwetką. W kłębie osiągają wysokość 135 – 145 cm. Kłąb pozostaje wyraźnie zarysowany. Koń huculski ma długi i mocny tułów, na którym malują się silne mięśnie. Skośne i do tego krótkie łopatki również odznaczają się siłą, co sprawia, że koń z powodzeniem pracuje w zaprzęgach. Szerokie lędźwie, a do tego mocny i ścięty zad dopełniają wspaniałą sylwetkę. Silne kończyny są średniej długości, a kończyny tyle mają szablastą postać. Kopyta są niezbyt duże, ale za to z twardy rogiem. Mocna, ale niezbyt długa szyja nie jest osadzona wysoko. Za to powiewa na niej gęsta grzywa. Profil głowy jest najczęściej podłużny, a czoło szerokie. Najczęściej można spotkać konie o umaszczeniu gniadym i karym. Częsta jest też maść bułana, a rzadsza kasztanowata, srokata lub myszata.

Charakterystyka

     Konie są przyzwyczajone do ciężkiej pracy w górach. Praca w trudnych warunkach zahartowała ich organizmy, dzięki czemu są to konie cieszące się doskonałym zdrowiem. Łatwo przyzwyczajają się do wymagających warunków. Nie są wybredne w kwestii żywienia. Ponadto należą do koni o wysokiej płodności. Są wytrzymałe i chętne do pracy. Inteligencja idzie w parze z łagodnością. Ich ruchy są pełne temperamentu, ale charakter naprawdę doskonały. Opanowanie i cierpliwość kwalifikują je do pracy w hipoterapii. Oprócz tego służą jako konie zaprzęgowe, a także sprawdzają się w ujeżdżaniu i skokach przez przeszkody.

Hodowla

     Rasa koni wzięła swoją nazwę od miejsca, z którego pochodzi. Konie huculskie służyły na Huculszczyźnie tamtejszym góralom. Za Huculszczyznę uważa się obszar Karpat Wschodnich, które znajdują się na mapie dzisiejszej zachodniej części Ukrainy. Ważniejsze hodowle znajdują się obecnie na terenie Słowacji, Polski, Czech i Węgier. Polski Związek Hodowców Konia Huculskiego jest organizacją zrzeszającą hodowców i zwolenników tej rasy.

Karmienie

     Najbardziej naturalnym pokarmem dla koni huculskich są trawy, którymi zawsze żywiły się pasąc się na połoninach. W okresie zimowym trawy zastępowało siano. Dlatego są to podstawowe pokarmy tej rasy. Zboża takie jak owies i kukurydza podaje się zwykle w okresach bardziej wytężonej pracy. Oczywiście nie zaszkodzi podać kawałek jabłka lub marchewki. Konie lubią takie przysmaki. Oprócz trawy lub siana ważny jest dostęp do świeżej wody.