Koń Szlezwicki. Opis, charakterystyka, hodowla, karmienie.

     Koń szlezwicki jest rzadką rasą. Charakteryzuje się przysadzistą sylwetką. Osiąga wagę około 800 kg. Jego wysokość w kłębie wynosi 150 – 160 cm. Posiada umięśnioną szyję, a głowa jest duża i sucha. Do tego dochodzą krótkie nogi i głęboka klatka piersiowa. Już na pierwszy rzut oka nie posiada szlachetności ras sportowych, ale jest ładnym koniem. Umaszczenie najczęściej jest kasztanowe. Może też występować w innych podstawowych maściach. Niewątpliwą ozdobą jest dość bujna jasna grzywa i taki sam ogon oraz włosie ochronne.

Charakterystyka

     Jest to rasa koni zimnokrwistych, które wykorzystuje się w zaprzęgach. Wiadomo, że wraz z rozwojem technologicznym konie zaczęły być wypierane przez maszyny, więc ich popularność spadła, a rasa koni szlezwickich odeszła trochę w niepamięć. Jednak wciąż te konie wykorzystuje się właśnie w zaprzęgach, a w szczególności w zaprzęgach dwukonnych. Konie chętnie współpracują z człowiekiem, a do tego mają przyjazne i spokojne usposobienie. Już samym swoim wyglądem wzbudzają sympatię.

Hodowla

     Konie szlezwickie zostały wyhodowane jako konie domowe. Ich hodowla rozpoczęła się w 1891 r. w Niemczech.

Karmienie

     Karmienie koni powinno odbywać się kilka razy dziennie, a nie jednorazowo, ponieważ duża ilość pokarmu na jeden raz na pewno nie zostałaby przetrawiona jak należy i koń mógłby się pochorować. Najlepiej ustalić trzy stałe pory żywienia w ciągu dnia: rano, po południu i wieczorem. Konie, które pracują potrzebują więcej energii, więc muszą też być lepiej odżywiane, aby nie dopuścić do ich wychudzenia. Układ trawienny działa najlepiej, gdy znaczna część pożywienia to pasze objętościowe takie jak siano. Nie można też zapomnieć o pokarmach treściwych takich jak zboża, ale je podajemy w mniejszej ilości. Marchew, buraki i ziemniaki, a także jabłka to pożądany dodatek w diecie. Koń zawsze musi mieć pod dostatkiem świeżej wody.