Labrador retriever. Opis, charakterystyka, hodowla, karmienie.

     W stosunku do ciała labrador posiada głowę proporcjonalnej wielkości. Czoło jest dość szerokie. U niektórych psów pojawiają się zmarszczki między oczami. Silny pysk wypełnia uzębienie o równomiernym rozmieszczeniu. Nos przybiera odpowiednią barwę do ubarwienia sierści. U labradorów w czarnym kolorze nos też jest czarny, u czekoladowych ciemnobrązowy. Żółte labradory mają ciemne noski. Kolor oczu zazwyczaj jest brązowy, ale może występować w różnych odcieniach. W średniej wielkości oczach psa widać mądrość. Trójkątne uszy są spuszczone, a przy tym giętkie. Patrząc na przednie, proste nogi widać od razu, że są silne. Lędźwie za to są krótkie i umięśnione. Cały korpus labradora wygląda masywnie. Psy te są raczej dłuższe niż wyższe. Retriever stąpa na okrągłych stopach średniej wielkości. Ich spód jest wyposażony w grube i elastyczne poduszki. Niezbyt długi ogon jest gruby i umięśniony. Krótkie owłosienie powinno być sprężyste i gęste.

Charakterystyka

     Labrador retriever zalicza się do psów myśliwskich. Uwielbia aportować. Został obdarowany znakomitym węchem. Jego umiejętności wykorzystuje się w wykrywaniu narkotyków i materiałów wybuchowych. Z usposobienia jest towarzyski i wesoły. Łagodny charakter oraz inne umiejętności sprawiają, że sprawdza się jako przewodnik niewidomych. Pełni rolę pomocnika dla osób niepełnosprawnych. Jest miłośnikiem wody. Nadaje się dla rodziny z dziećmi. Potrzebuje sporo ruchu i zabaw. Jest niezwykle przyjazny wobec innych psów. Daje się łatwo wychowywać. Gdy jest nieposłuszny wystarczy podnieść głos. Otoczony opieką odwzajemnia się oddaniem.

Hodowla

     Labrador jest zdrową rasą. Zdarzają się jednak choroby przede wszystkim genetyczne: dysplazja biodrowa i łokciowa. Psy posiadają genetyczną tendencję do chorób oczu. Z tego względu należy je często kontrolować. Jeśli często się drapią w uszy, może to oznaczać zapalenie ucha. Labrador musi się wybiegać, aby zachować formę i nie szaleć w mieszkaniu. Dotyczy to przede wszystkim szczeniaków. Krótka sierść nie potrzebuje szczotkowania. Czynność wykonujemy wyłącznie w czasie linienia. Gdy pies się mocno wybrudzi na spacerze, wystarczy spłukać go pod prysznicem. Szamponu używamy tylko, gdy pies wpadnie do czegoś, co np. śmierdzi lub podejrzewamy, że może mieć działanie toksyczne.

Karmienie

     Labradory mają skłonności do tycia, dlatego trzeba pilnować ich diety. Nie wolno ich podkarmiać między posiłkami. Jedzenie powinny dostawać dwa razy dziennie. Podobnie jak innym rasom psów, labradorom podajemy suchą i mokrą karmę bogatą w witaminy i mikroelementy. Psy są przede wszystkim mięsożerne, więc w ich diecie nie może zabraknąć mięsa. Pokrojone mięso najlepiej podawać z warzywami, które dostarczą naturalnych składników. Pokarm powinien być w dość drobnych kawałkach, ponieważ w przeciwnym razie może nie zostać właściwie strawiony.