Jeśli chcielibyśmy się dowiedzieć nieco więcej o samej historii ketchupu, która sięga aż starożytnych Chin, warto zajrzeć na tę stronę Wikipedii.
Jak widać, ketchup nie jest wymysłem Amerykanów sprzed kilkunastu lat. Aczkolwiek, nie da się ukryć, że to właśnie tam jest on najbardziej rozpowszechniony.
A teraz idziemy do kuchni i zabieramy się do roboty. Czego potrzebujemy? Przede wszystkim kilka kilogramów pomidorów. Najlepiej takich brzydkich, podłużnych, mięsistych, które można kupić za kilka złotych na giełdzie. Chodzi o to, by pomidory te miały jak najwięcej miąższu, a mało wody, która i tak się straci w procesie gotowania.
Pomidory należy sparzyć i obrać ze skóry. Po tej operacji, należy usunąć pestki z nich – przecinamy pomidory na pół i wydrążamy pestki łyżeczką. Wrzucamy pomidory na sitko i czekamy aż odciekną. W międzyczasie, posiekajmy drobno cebulę oraz czosnek. Pomidory, cebulę i czosnek wrzucamy do dużego garnka i zaczynamy smażyć. Teraz wystarczy warzywa doprawić, wedle uznania, pieprzem Cayenne, solą (niedużo), zwykłym pieprzem oraz sporą ilością cukru (szklanka dla 10kg pomidorów). Można także dodać łyżkę musztardy bądź odrobinę cynamonu. Gotować 20 – 30 minut, aż w garnku będziemy mieli papkę.
W drugim rondelku przez 30 minut powinniśmy gotować ocet jabłkowy z kilkoma łyżeczkami nasion selera zawiniętymi w jakąś ściereczkę bądź kawałek bawełnianego, białego materiału (żeby nie zafarbował).
Zawartość garnka z pomidorami musimy teraz przetrzeć przez sitko. To, co zostanie na sitku, do niczego nam się już nie przyda. Przetarte pomidory z cebulką postaw na małym ogniu i wlej do nich ocet (już bez woreczka). Teraz, nie pozostaje nic innego, jak mozolnie gotować wszystko, często mieszając, aby nie przywarło. Musimy odparować z pomidorów wodę, co może trwać nawet kilka godzin. Kiedy zawartość garnka będzie już przypominała ketchup pod względem koloru oraz konsystencji, wrzącą przelewamy do przygotowanych, wyparzonych wcześniej słoików. Od razu zakręcamy czystymi pokrywkami.
Tak przygotowany keczup możemy jeszcze dodatkowo pasteryzować, poprzez wsadzenie słoików do garnka z wodą i gotowanie przez kilkanaście minut.
Po tym zabiegu, odstawiamy słoiki gdzieś na blat na kilkanaście godzin, do wystygnięcia. Ketchup jest już gotowy. Jeden ze słoików możemy otworzyć na próbę, a resztę wynosimy do piwnicy bądź spiżarki. Bądźcie pewni, że już nigdy nie kupicie tego czegoś, co się nazywa keczupem w sklepie!
Mamy teraz pełną spiżarnię pysznego, krwistoczerwonego ketchupu, który przede wszystkim jest dużo zdrowszy od sklepowego, bez konserwantów oraz barwników, a na dodatek, smaczniejszy.
Oczywiście, możemy w przyszłości eksperymentować ze smakiem ketchupu, na przykład poprzez dodanie do niego większej ilości chilli, czy czosnku, dla uzyskania bardziej wyrazistego, pikantnego smaku.
Komentarze